NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Pan prezydent.
To będzie poufna rozmowa.
Na pewno pan rozumie.
Źle by to wpłynęło na pana wizerunek?
A mimo to się spotykamy.
Nie wydaje się pan zdziwiony.
- Całą tą sytuacją. - To dla pana przyjechałem do stolicy.
Wiedział pan, że przyjedziemy po pana w nocy?
Tak czy inaczej, ten moment musiał nastąpić.
To nasze przeznaczenie.
Tak?
Dlaczego?
Przecież tu siedzimy.
Czego pan chce?
Pańskiej uwagi.
Przecież siedzę tu z panem.
Nieprawdaż?
Był pan kiedyś wojownikiem.
Widział pan ból wojny.
Z bliska.
I zna pan cykl historii.
Krew rodzi krew i tak bez końca...
od pokoleń, aż tworzy się morze krwi.
Przygotował pan sobie przemowę?
Tak będziemy rozmawiać?
Dlaczego pan tu przyjechał?
Co by pan zrobił, żeby zaprowadzić pokój na tysiąc lat?
Zrobiłbym wszystko, ale to niemożliwe.
Nie tylko możliwe, ale i proste.
Proszę wycofać amerykańskie wojska.
- Skąd? - Z każdego kraju.
Pan chyba żartuje?
Proszę sprowadzić ich do domu.
Każdego mężczyznę i kobietę.
Wtedy zapamiętają pana jako prezydenta pokoju.
To...
bardzo naiwne.
Nasze oddziały za granicą...
pilnują w większości pokoju.
Wycofanie ich wywoła katastrofę,
zachęci nielegalne rządy i inne grupy do ataku.
Tam, skąd pochodzę, sto lat temu...
Europejczycy narysowali na papierze kreski
i nazwali je granicami.
Ameryka je uznała i wzmocniła,
dodając siły brutalnym dyktatorom.
- Wie pan, że to prawda. - Stany nie odpowiadają
- za działania innych przywódców. - M Lai.
No Gun Ri.
Azizabad.
Al-Hadisa.
Abu Ghurajb.
Wasze wojska nie zawsze pilnowały pokoju.
To są przykre, ale odosobnione przypadki.
Nasza obecność na scenie światowej zawsze przynosiła stabilizację.
I zawsze tak będzie, nie zaprzeczy pan.
Podam przykład.
Rosja gromadzi wojska na granicy z Łotwą i Estonią.
Jeśli ewakuujemy nasze wojska z regionu,
zachęcimy Rosję do inwazji na Europę Wschodnią.
Nie wie pan tego.
Mam o tym pewne pojęcie.
- Tak uczy historia. - Nie ma już historii.
To koniec historii.
Jest tylko teraz.
Chyba pan nie rozumie...
o co pan prosi.
Doskonale rozumiem.
Muszę więc zakwestionować pańskie motywy.
Mam tylko jednego pana.
Wiemy o panu więcej, niż pan sądzi.
Wasza wiedza niczego nie zmienia.
Świat zaczyna się od nowa
i musi pan odegrać swoją rolę.
I jak to ma niby pomóc?
Nie wie pan, co się wydarzy, więc musi pan zaufać.
W przeciwnym razie...
zapłacicie wysoką cenę.
Czy to ma być groźba?
Ostrzeżenie.
To jakiś nonsens.
Spytam pana o coś.
Nazywa pan siebie świętym w dniach ostatnich?
Tak.
Wierzy pan w Boga?
Tak.
I żyjemy w dniach ostatnich?
Tak.
Wierzy pan, że Bóg teraz zamilknie?
Że pana opuści?
A może nadal przemawia do ludzkości?
Wierzę, że przemawia.
Właśnie teraz to robi.
SIŁA WYŻSZA
Golshiri jest szkolonym magikiem?
Brat mówi też, że przyjęto go do szpitala psychiatrycznego w Teheranie.
Dlaczego?
Mój agent to sprawdza.
Takich informacji szuka Collier.
Niech to zostanie między nami.
- Dziękuję. - Gdzie teraz jesteś?
Kopię trochę głębiej.
Nie widzę związku.
Studiował tu tylko jeden semestr.
Nie chodził do Wallace’a na zajęcia, nie widzę żadnych klubów.
Żadnych grup naukowych.
Niczego.
Jest pan pewien?
Nie ma tu nic ciekawego.
Dwa kursy wstępne, jedno seminarium ze stosunków międzynarodowych.
Przyzwoite stopnie.
I nie ma o nim żadnych innych dokumentów?
Brał udział w zaawansowanym seminarium,
po którym trzeba napisać pracę, co najmniej 40 stron...
Trzymamy je...
wszystkie w bibliotece.
A zatem macie kopię jego pracy.
Prawdopodobnie.
Chcę ją zobaczyć.
Teraz.
„Polityka transformacji: nowa era”, Payam Golshiri.
Golshiri, zobaczmy.
Golshiri.
Powinna być...
gdzieś...
Powinna...
Nie widzę jej tutaj.
Może ktoś ją przełożył.
Znajdziemy ją.
Nie sądzę, aby nam się to udało.
Widziałem twój SMS.
Przepraszam.
Wiem, że było późno.
Nie szkodzi.
Co się dzieje?
Ja chyba sam siebie okłamuję.
Co masz na myśli?
Po prostu...
Gdy przestałem udawać, kim jestem...
myślałem, że wszystko stanie się dużo...
prostsze.
Wiele rzeczy jest prostsze.
Próbujemy się tylko przebić.
Razem.
To nie jest odpowiedź na wszystko.
Nigdy tak nie twierdziłem.
Są ważniejsze rzeczy.
Zapomniałem o tym.
Nic ci nie jest?
Chciałem tylko pogadać.
Muszę lecieć.
Fajnie się gadało.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Na razie.
Naprawdę chodził po wodzie?
To było daleko stąd, nie wiemy na pewno.
A my jesteśmy tu i teraz.
I mamy swoje problemy.
Innych uchodźców, którzy poszli za tobą... i resztę Palestyny...
Proszę, abyś przeczytał publicznie to oświadczenie.
Jesteś bohaterem, Jibril...
a twój głos może mieć duże znaczenie.
Mam to wszystko powiedzieć?
Najpierw to przejrzyj.
Wierzymy, że mamy prawo do suwerenności
i prawo do tego, by nie żyć pod okupacją.
Na pewno to rozumiesz...
po tym, jak przeżyłeś w Jarmuku całe swoje życie.
Muszą uznać nasz naród.
Co się stało?
Nie zgadzasz się?
Nie umiem czytać.
Jest tylko jedna księga.
Czas zapomnieć o książkach dla dzieci.
Wiem, że wczoraj w tym hotelu były tajne służby.
Więc albo dostanę to oświadczenie...
Jest tutaj.
Ludzie...
- Al-Masih. - Mamy kilka pytań.
- Chodźcie. - Szybciej.
Podobno macie do mnie pytania.
Kogo pan reprezentuje?
Chodził pan po wodzie?
Nie wierzy pani oczom?
Co pani widziała?
Wielu uważa pana za oszusta. Co pan na to?
Jestem prawdziwy, jeśli o to pani chodzi.
Może mnie pani dotknąć.
Potwierdzam, że istnieje.
Jest pan demokratą czy republikaninem?
Nie startuję w wyborach.
Czemu nazywają pana Al-Masih?
Sami tak zdecydowali.
Jest pan Mesjaszem?
Jestem posłańcem.
Proszę odpowiedzieć.
Czy jest pan Mesjaszem?
Przynoszę ze sobą nowy świat.
- Podoba się panu stolica? - To nie odpowiedź.
AL-MASIH ROZMAWIA Z PRASĄ
Mówił pan, że stoi u wrót nowego narodu.
To była metafora czy wezwanie do walki?
To nie metafora.
Przywiózł pan ze sobą ludzi, żeby wszcząć rewolucję?
Ja...
Nie przywiozłem ich. Sami przyjechali.
To semantyka. Teraz są tutaj.
Dlaczego właśnie stolica? Co pan chce tu robić?
Spotkałem się wczoraj z prezydentem Youngiem.
Rozmawialiśmy o pokoju na świecie.
O czym dokładnie rozmawialiście?
Czemu nie zaproszono prasy?
To była konstruktywna rozmowa.
Poproście prezydenta o szczegóły.
Dlaczego spotkanie odbyło się w tajemnicy?
Powiedz, że to nieprawda.
- Nie sądziłem, że to ogłosi. - Czemu mnie nie spytałeś?
Znam twoje zdanie.
Musimy wydać oświadczenie.
Ograniczyć straty, oddzielić cię od tego świra.
Nie wiemy, czego chce ani kto go przysłał.
- Pomyśl o optyce. - Nic mnie to nie obchodzi.
Teraz kolej na nasz ruch.
Muszę się zastanowić, co zrobić.
Może będzie z tego coś dobrego.
Dobrego? Żartujesz sobie?
Dał ci w prezencie złote tablice?
Musisz się wziąć w garść.
Przepraszam, panie prezydencie.
Wiesz, że szanuję twoją wiarę.
Przeprosiny przyjęte.
- Przygotuję... - Potrzebuję czasu.
- Możesz odejść. - Biały Dom
został zaskoczony,
a rzecznik prasowy odmawia komentarza.
Prezydent nie stosuje normalnego protokołu...
Jak to się stało?
- Kim jesteś? - Agentka Rhymer.
- Gdzie jest Mathers? - Wyszedł.
- Śledzisz Golshiriego? - Tak.
Jak mogło dojść do spotkania z prezydentem?
Dużo się przemieszczał, wyszedł z hotelu.
Śledziliśmy go, aż przejęły go tajne służby.
- Nie wiedziałam. - Nie było takiej potrzeby.
A teraz wie o tym cały świat.
Nie mówiłeś, że rozmawiałeś z prezydentem!
Tak, wiem.
Mogłem...
przygotować konferencję prasową.
Byliby dziennikarze, większa publiczność.
Wiadomość od Boga dociera do świata.
Prosiłeś, abym wyjechał z Teksasu,
i trafiliśmy do stolicy. To był chyba dobry ruch?
- Tak. - Zaufałeś mi,
a teraz wypadłem z obiegu?
- Nie potrzebowałem cię do tego. - Dlaczego?
O co mnie pytasz?
- Jaka jest moja rola? - Tylko ty to wiesz.
- Skąd mam to wiedzieć? - Módl się.
Do kogo? To nie ty jesteś Bogiem?
A wierzysz w to?
To uklęknij.
Co robisz?
Wracam do Teksasu.
Kazali ci wracać?
Nie, to była moja decyzja.
- Zrobiłem tu, co mogłem. - Potrzebuję cię tutaj.
Śledziłeś Golshiriego. Wiesz, co się dzieje.
Tak, wiem.
Ale ja mu wierzę.
- Co odkrył Mathers? - Nic.
Nic?
Nad czym pracował?
Co to jest?
Zapis rozmów z budek telefonicznych między Teksasem a stolicą.
- Prosiłaś o nie. - Masz wersję cyfrową?
Tylko to mi dali.
Jesteś w tym śledztwie gościem.
Ale możemy wycofać zaproszenie.
Czy to prawda?
Tak, przecież dlatego dzwonię.
To jakiś dyplomatyczny koszmar.
Odradzałem to prezydentowi,
ale on lubi sam podejmować decyzje.
Mogłeś mnie ostrzec.
Teraz już za późno.
Sami musimy sobie z tym poradzić.
Co to ma znaczyć?
Nie chcesz się pozbyć tego problemu?
Wiesz, że chcę.
To zorganizuj tajne rozmowy z Izraelem.
Palisz?
Są tu bardzo drogie.
Nie, dziękuję.
Nie mówiłeś, że masz brata.
Adar?
Lubisz wygłaszać przemowy, gdy wszyscy patrzą,
a teraz milczysz?
Posiadanie brata to nie zbrodnia.
Czyli nie zaprzeczasz, że masz brata...
rodziców?
Nie.
Czyli...
nie jesteś tym, kogo udajesz?
Nikogo nie udaję.
Dobra.
Jesteś Payam Golshiri?
Nosiłem takie nazwisko.
„Nosiłem takie nazwisko”.
Tak się kurwa nazywasz.
Ale ty pieprzysz.
Nie?
No, śmigaj po wodzie.
Pokaż mi jakiś cud, wykaż się.
Możesz nawet rozdzielić wodę.
Nie?
Nieźle.
Siódmy cud świata.
To po co tu ciągle jesteś?
W Ameryce?
Zwiedzam zabytki.
Daj znać, gdy będziesz miał dość.
I zadzwoń do córki.
Myślałem, że się rozumiemy,
że to miało być poufne spotkanie.
Miałem inne zamiary.
To po co kolejne spotkanie?
Nie odwiedził pana anioł?
Nie widziałem żadnego anioła.
Nie mówił o kimś potężnym i silnym?
Nie rozumiem.
Podjąłeś już decyzję, John?
Muszę się trochę zastanowić...
Nie mamy już czasu.
To pierwsza taka fala przypływu w historii.
Pozostaje niewyjaśniona.
Meteorolodzy próbują wyjaśnić ten fenomen.
Instytut Meteorologii podejrzewa,
że przyczyną może być front niskiego ciśnienia,
który wywołał ostatnie tornada na wybrzeżu.
Powódź zaczęła się dziś rano,
zmuszając tysiące mieszkańców wybrzeża
do opuszczenia swoich domów
bez czasu na spakowanie się.
Nie sposób w tej chwili oszacować zniszczeń,
ale straty ocenia się na 25 miliardów dolarów.
Co się stało?
Stłukła się waza.
Jak to?
Gdzie byłaś cały ranek?
Rozmyślałam.
Tato, muszę ci coś powiedzieć.
- To ważne. - Tak?
Pamiętasz, jak pojechałam z mamą do Austin?
Rebecca, nie.
Pojechałam usunąć ciążę.
Co takiego?
Co ty mówisz?
Byłam w ciąży.
Bałam się, powiedziałam mamie i zabrała mnie do kliniki.
To prawda?
Tak czy nie?
Tak.
Wiedziałaś?
I kłamałaś.
- Przede mną. - Uznałam, że tak będzie lepiej.
- Kto był ojcem? - To teraz nieważne.
Jak mogłaś?
Już nie muszę się wstydzić.
Czemu teraz mi to mówisz?
- Felix. - Tylko nie „Felix”.
Teraz mi to mówisz?
Jak mam teraz stanąć obok niego,
wiedząc o tym?
Moja własna rodzina...
Co ja mam teraz zrobić?
Już dobrze, tato.
To nie twoja wina.
Co to ma znaczyć?
On nie przybył do ciebie.
Tylko do mnie.
Mówi Zelman Katz.
Po sygnale zostaw wiadomość.
Gdzie jesteś, tato? Nie odbierasz, oddzwoń do mnie.
Edgewater jest ewakuowane.
Mam nadzieję, że zdążyłeś.
- Zadzwonię na policję... - Skrzynka jest pełna
i nie zapisuje więcej wiadomości.
Cholera jasna.
TRWA EWAKUACJA NA FLORYDZIE
Sam się do tego przyznajesz?
Tak.
Dlaczego?
Po co to zrobiłeś?
Czemu go wypuściłeś?
Bo jest Mesjaszem.
Halo.
Chcę pomówić z Ellie.
Gdzieś ty był, do licha?
Nieważne.
Wyjechałem do pracy.
Do pracy?
Co innego słyszałam.
Nieważne, co słyszałaś.
Nie zawiesili cię?
Nie chcę się kłócić, tylko rozmawiać z córką.
Odholowali twojego grata.
Halo.
- Cześć, maleńka. - Tatuś!
Dobrze się uczysz w szkole?
Nie chodzę do szkoły.
Dlaczego?
Trwają próbne alarmy.
Naprawdę?
Ido nauczył mnie, jak rysować kotka.
„Ido”?
Tak go nazywasz?
Tak, on tak chce.
Pewnie rysujesz teraz najładniejsze kotki.
Musisz mi je pokazać.
Możesz teraz przyjechać?
Nie dzisiaj, przepraszam.
Kiedy wracasz do domu?
Wrócę do domu...
jak tylko załatwię parę spraw.
Obiecujesz?
Kocham cię, księżniczko.
Ja też cię kocham, tatusiu.
Namierzyłem jego telefon.
Znowu prysznic?
O co chodzi?
Jesteś żonaty?
Sam już nie wiem.
To może lepiej sprawdź.
- A ty? - To się nie może wydarzyć.
Czemu nie?
Bo nie.
Jesteś tak samo popieprzona jak ja.
Kim jesteś?
Będę twoją żoną.
Czego chcesz?
Weź to.
Nie chcę ich.
Jest pełna kwota.
To dobrze.
Bo nie wykonałaś zlecenia.
I nigdy więcej do mnie nie dzwoń.
Naprawdę jesteś taka głupia, żeby mu wierzyć?
Nie widzisz, że on tylko udaje?
Nieważne, czy udaje czy nie.
Jest dobry.
Co ty, kurwa, wiesz o tym, co dobre?
Serce mi pęka, gdy myślę o ofiarach tej powodzi.
Oprócz zniszczeń infrastruktury,
szkód dla firm i domostw...
są ogromne straty w ludziach.
Aby uwolnić fundusze, ogłosiłem stan klęski żywiołowej.
Robimy, co możemy. Proszę wszystkich o modlitwę.
Prośmy Boga...
o...
Pomódlmy się za osoby, które są w niebezpieczeństwie.
Niech Bóg nas chroni i prowadzi w tym trudnym czasie.
PREZYDENT MODLI SIĘ NA FLORYDZIE ZA OFIARY POWODZI
Chciała pani porozmawiać?
Chcę wiedzieć, kim pan jest.
Nie wie pani?
Nie wiem.
I to powoli zaczyna stwarzać problemy.
Czego się pani boi?
Czemu wybrał pan moją rodzinę?
Czemu jesteśmy tu z panem?
Z powodu waszej wiary.
Naszej wiary?
Może my też pana nabraliśmy.
Wiarę można znaleźć wszędzie.
To właśnie widzi pan w mojej córce?
Wiarę?
Rebecca...
- wkracza na długą drogę. - To nie wystarczy.
Chcę wiedzieć, czego pan od niej chce.
To jeszcze dziecko.
Jest pani jak lwica.
Rozumiem, że chce ją pani chronić.
Ale wkrótce będzie samodzielna
i trzeba będzie ją puścić wolno.
Czego pan od niej chce?
Martwi się pani o córkę czy o siebie?
Martwię się o pana.
I o to, czego pan chce.
Chcę tylko tego, czego chce Bóg.
A czego chce Bóg?
Chce powodzi.
Napisy: Przemek Kalemba